Μια εκδρομή που συνδυάζει την μοναδικότητα και το δέος των Μετεώρων την ρυμοτομία της Καλαμπάκας και την τεχνολογία των Τρικάλων

 

Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο Όρος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο. Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι μονές των Μετεώρων ήταν στο σύνολό τους τριάντα. Από τις τριάντα αυτές μονές οι έξι λειτουργούν έως σήμερα και δέχονται πλήθος προσκυνητών. Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αι. και κοσμούνται με εξαιρετικής τέχνης αγιογραφίες.

Η ονομασία Μετέωρα είναι νεότερη και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς. Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον «πλατύ λίθο›, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, οι πρώτοι αναχωρητές εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 12 αι. Στα μέσα του 14ου αι. ο μοναχός Νείλος συγκέντρωσε τους μοναχούς που ζούσαν απομονωμένοι σε σπηλιές των βράχων, γύρω από την σκήτη της Δούπιανης οργανώνοντας έτσι τον μοναχισμό στα Μετέωρα.

Η λέξη «καλαμπάκα» είναι τουρκική και σημαίνει «ισχυρό φρούριο». Στην ίδια θέση βρισκόταν η αρχαία πόλη Αιγίνιο, η οποία στους μεσαιωνικούς χρόνους ονομαζόταν Σταγοί (ονομασία που φέρει ακόμη η μητρόπολη). Η σύγχρονη πόλη έχει μελετημένη ρυμοτομία, μεγάλες πλατείες, ανοιχτούς δρόμους και ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή.

 

Αξίζει να επισκεφθείτε:

Τον ιστορικό ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Τη μοναδική στην Ελλάδα Σχολή Ξυλογλυπτικής.

Το γραφικό χωριό Kαστράκι, 2 χλμ βορειοδυτικά, που ενώνεται με τη Καλαμπάκα κάτω από τη σκιά των επιβλητικών μονολιθικών βράχων των Μετεώρων. Πήρε το όνομά του από ένα μικρό βυζαντινό κάστρο, του οποίου σώζονται ελάχιστα απομεινάρια. Επιβάλλεται η επίσκεψη στον ναό της Παναγίας της Δούπιανης, με τη σκήτη Δούπιανης, που αποτέλεσε κέντρο λατρείας των πρώτων ασκητών (11ου-12ου αι.).

Τρίκαλα πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού, είναι μια όμορφη πόλη χτισμένη στη θέση της αρχαίας Τρίκκης (σύμφωνα με τη μυθολογία, η νύμφη Τρίκκη ήταν κόρη του Πηνειού) και πατρίδα του περίφημου γιατρού της αρχαιότητας, Ασκληπιού. Η πόλη χρωστά σε μεγάλο βαθμό την ομορφιά της στο γραφικό ποταμό Ληθαίο αλλά και στα ιστορικά της μνημεία, την εξαιρετική ρυμοτομία, τις ευρύχωρες πλατείες, τα πάρκα και τους πεζόδρομούς της.

Ελάτε να κάνουμε μαζί έναν περίπατο στην πόλη

Ξεκινάμε την περιήγησή μας από την παλιά αρχοντογειτονιά των Τρικάλων, την διατηρητέα παραδοσιακή συνοικία Βαρούσι. Τα βαρουσιώτικα σπίτια φτιαγμένα με καλαμωτές και πλίνθους στα διάκενα, βαμμένα με διάφορα χρώματα, στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες της οικονομικής ακμής της πόλης μεταξύ του 18ου και 19ου αι. Τα στενά πλακόστρωτα στενάκια (τα «στενά του Σακαφλιά», γνωστά από το ομώνυμο τραγούδι του μεγάλου μας λαϊκού συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη, που καταγόταν από την πόλη) προσδίδουν γραφικότητα στη συνοικία. Εδώ θα συναντήσετε τις περισσότερες και τις παλαιότερες εκκλησίες των Τρικάλων.

Κάντε μια ρομαντική βόλτα, με τα πόδια ή με ποδήλατο, στις όχθες του Ληθαίου (ο ποταμός της Λήθης, κατά τη μυθολογία), ο οποίος είναι παραπόταμος του Πηνειού. Δέκα γέφυρες συνδέουν τις δύο όχθες. Η κεντρική είναι μεταλλική και κατασκευάστηκε από Γάλλους το 1886.

Στα βόρεια της πόλης, πάνω σε λόφο, δεσπόζει ο επιβλητικός όγκος του φρουρίου του Ιουστινιανού, όπου σήμερα λειτουργεί χώρος αναψυχής. Στην ανατολική του πλευρά, βρίσκεται το Ρολόι (έμβλημα της πόλης), που κτίστηκε αρχικά τον 17ο αι. κι έχει υποστεί διαδοχικές καταστροφές και ανακατασκευές.

Copyright © 2020 www.zorpidis.gr. Powered by Integrated Solutions – MetaByte Software
Running on i-Flexible CMS